هدف از تولید و گسترش سیستم های پرسش و پاسخ، ایجاد پاسخ دقیق برای پرسش داده شده به زبان طبیعی می باشد. یکی ازمهم ترین بخش های سیستم های پرسش و پاسخ دسته بندی پرسش است. عمل دسته بندی پرسش، پیش بینی نوع پاسخ مورد نیاز برای پرسش داده شده به زبان طبیعی می باشد. کارهای انجام شده در این زمینه را می توان در دو دسته ی مبتنی بر قانون و مبتنی بر یادگیری تقسیم کرد. در این مقاله برای دسته بندی پرسش ها، از یک روش ترکیبی متشکل از دو دسته بند مبتنی بر یادگیری ماشین (ماشین بردار پشتیبان و نمایش پراکنده) و یک دسته بند مبتنی بر قانون استفاده شده است، عملیات دسته بندی مبتنی بر یادگیری با توجه به مجموعه ویژگی های استخراج شده از پرسش ها انجام می پذیرد. این ویژگی ها براساس ساختار لغوی و نحوی پرسش ها استخراج شده اند. در پایان نتایج حاصل از دسته بندها با روش های معمول در ترکیب دسته بندهای تک کلاسه ترکیب شده اند و نتایج حاصل بیان کننده ی بهبود عملیات دسته بندی نسبت به روش های موجود می باشد.

امروزه با توجه به رشد روز افزون دسترسی به اسناد الکترونیکی، دسته بندی خودکار اهمیت وی‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍ژه ای یافته است. روش های معمول در این زمینه، روش های یادگیری ماشین هستند. روش های بر اساس کمیته کارایی بهتری نسبت به سایر روش ها از خود نشان داده اند. در این مقاله، دو ایده در زمینه کمیته های دسته بند ارایه شده است. ایده اول برمبنای کمیته  baggingکه در آن هر کدام از اعضای کمیته روی زیرمجموعه ای از مجموعه سندهای آموزشی، ساخته می شوند، ارایه شده است. بر اساس این ایده، ابتدا مجموعه آموزش با یک روش خوشه بندی به چند خوشه، بر اساس مشابهت یا عدم مشابهت کلاس های اسناد آموزشی، تقسیم می شود و سپس از روی هر خوشه از اسناد، یک دسته بند ساخته شده و به عنوان عضو کمیته قرار داده می شود (روش یادگیری اعضای کمیته یکسان است). در ایده دوم ساخت کمیته ای دو سطحی مطرح شده است. در این ایده اعضای کمیته های سطح دوم خود کمیته هایی هستند که بر مبنای ایده اول ساخته می شوند. در ارزیابی ایده اول مشخص شد که افزایش کارایی بر مبنای معیار دقت و معیار بازخوانی در کمیته بیزین ساده نوع اول، بیشتر از سایر کمیته های نوع اول بوده و به ترتیب 12 درصد و 5.1 درصد می باشد. ارزیابی ها در کمیته نوع دوم (بر مبنای ایده دوم)، افزایش کارایی را نسبت به کمیته نوع اول نشان می دهند که بیشترین آن نسبت به کمیته Rocchio نوع اول بوده، که معیار دقت را در حدود 3.8 درصد و معیار بازخوانی را در حدود 18.8 درصد افزایش داده است.

هدف از پژوهش حاضر، گونه شناسی و دسته بندی روایات با کارکرد تاریخی در تفسیر مجمع البیان است. الگوی مورد استفاده در این مقاله، گونه شناسی مبتنی بر روش است. گونه شناسی مبتنی بر روش در حوزه ی تفسیر قرآن الگویی است که با توجه به سه نوع رویکرد رابطه نگرانه، کارکرد گرایانه و ساختار گرایانه ی دانشمندان علوم حدیث به گونه بندی و تحلیل گونه ها می پردازد. در مطالعه ی حاضر این نوع از گونه شناسی رویکردی توصیفی تحلیلی به سنخ شناسی کارکرد گرا در روایات دارد. بر همین اساس سه دسته روایت شامل روایات ترتیب نزول سوره ها، روایات اسباب نزول و حاکی از فضای صدور سوره ها، و روایات حکایت کننده ی جزئیات قصص و داستان های انبیاء و اقوام پیشین تحت عنوان کارکرد تاریخی روایات گونه بندی و تحلیل می شوند. نتایج این مطالعه نشان می دهد روایات ترتیب نزول و بخش عمده ی روایات اسباب نزول حاوی اطلاعاتی است از وقایع تاریخی یا وقایعی که در شکل گیری تاریخ بعد از اسلام اهمیت داشته اند. همچنین، روایات حکایت کننده جزئیات قصص، شامل 308 روایت است که با توجه به کارکرد تاریخی آن ها در 9 نوع مختلف قابل دسته بندی است.

«توجیه» یکی از اجزای سه گانه تعریف یا تحلیل سه جزیی معرفت (باور صادق موجه) است. بر مبنای این تعریف، باورِ صادق (رای درست یا نظرِ مطابق با واقع) آن گاه معرفت است که موجه (مدلل) باشد. نظریه های توجیه، بر مبنای نوع دیدگاه معرفت شناسان در باب ارتباط باور با اراده، به دو گروه وظیفه گروانه و ناوظیفه گروانه تقسیم می شوند. نظریه وظیفه گروی به بینه جویی و درون گروی، و ناوظیفه گروی به برون گروی در توجیه می انجامند. درون گروی به مبناگروی و انسجام گروی، و برون گروی به وثاقت گروی و طبیعت گروی تقسیم می شوند. مقاله حاضر می کوشد ضمن تبیین فرایند شکل گیری نظریه های گوناگون در باب توجیه معرفت شناختی، به ارایه دسته بندی ای از این نظریه ها بپردازد.

پوشش، قسمت بالایی حجم بناست که فضای واقع در زیر خود را می پوشاند. نظری اجمالی و نگرشی نیارشی، روشن می کند که پوشش بنا پیش اندیشیده ترین عامل مؤثر در شکل یابی بناست. در معماری ایران، پوشش از اولویت و اهمیت زیادی نسبت به دیگر اندام های معماری برخوردار است. در مقایسه با معماری نقاط مختلف جهان در اعصار مختلف، تنوع و غنای پوشش ها در معماری ایرانی خیره کننده است. چوب به عنوان عنصر اصلی پوشش تخت بدلیل نداشتن استحکام کافی در ایران و همچنین بدلیل هزینه بر بودن حمل آن از سرزمین های اطراف سبب شد تا با استفاده از مصالح سازگار با اقلیم منطقه، به نوآوری و ساخت پوشش های سغ و گنبدی در دهانه های بزرگ و زمینه چهارگوش دست پیدا کنند. گستردگی انواع پوشش های ایرانی ازلحاظ فرم و ارتباط مستقیم نحوه عملکرد نیروها با چگونگی فرم هندسی سبب می گردد، نیاز به نگرشی مستقل در تعریف انواع پوشش احساس گردد که تمامی موارد را ازنظر فرم هندسی در برگیرد. لذا در این پژوهش سعی بر آن است تا با بررسی و تحلیل الگوی فرم هندسی پوشش های معماری ایرانی به دنبال ارایه ی دایرة المعارفی جامع در راستای دسته بندی این الگوها ایجاد گردد. همچنین روش تحقیق بصورت توصیفی-تحلیلی بوده و با بررسی متون تاریخی موجود در زمینه پوشش های معماری ایرانی به عوامل و مؤلفه های موضوع تحقیق پرداخته شده است.

مقایسه داده ها یک مسأله بنیادی و پرکاربرد در یادگیری ماشین است. در دهه گذشته تحقیقات فراوانی در زمینه یادگیری متریک انجام شده است؛ از کاربردهای یادگیری متریک می توان به خوشه بندی و دسته بندی داده ها اشاره کرد. در این مقاله یک روش یادگیری متریک مناسب برای استفاده در مسائل بینایی ماشین ارائه می شود. اکثر ویژگی هایی که در بینایی ماشین استفاده می شوند، هیستوگرامی هستند؛ اما روش های یادگیری متریک اغلب بر مبنای فاصله ماهالانوبیس طراحی شده اند که در ویژگی های هیستوگرامی کارایی مناسبی ندارد. در این تحقیق یک روش جدید یادگیری متریک برای داده های هیستوگرامی بر مبنای فاصله مربع کای (χ 2) اصلاح شده ارائه می شود. فاصله χ 2 در دسته بندی داده های هیستوگرامی دارای دقت بالاتری نسبت به فاصله اقلیدسی است، اما هزینه محاسباتی آن نیز بالاتر است. در این مقاله یک رابطه تقریبی برای فاصله χ 2 پیشنهاد می شود و بخشی از محاسبات را به مرحله استخراج ویژگی (که به صورت غیربرخط قابل محاسبه است) منتقل می کند؛ به این ترتیب سرعت مقایسه ویژگی ها افزایش می یابد. آزمایش ها بر روی پایگاه های داده مختلف نشان می دهد که روش یادگیری متریک پیشنهادی دارای دقت بالایی در دسته بندی داده های هیستوگرامی مختلف نسبت به روش های موجود است. همچنین معیار تقریبی برای فاصله χ 2، با حفظ دقت، سرعت مقایسه داده ها را 2. 5 برابر افزایش می دهد.

اولین اقدام صورت گرفته در جهت نامگذاری سامان یافته مواد شیمیایی غیرآلی و آلی به ترتیب مربوط نیمه دوم قرن های هجدهم و نوزدهم میلادی است. با این وجود، استانداردسازی بین المللی نامگذاری مواد شیمیایی با بنیانگذاری اتحادیه بین المللی شیمی محض و کاربردی (IUPAC) در سال 1919 م. (1297 خ. ) تحقق عینی یافت. همچنین علیرغم کاربرد واژه کاتالیز با مفهوم تسریع واکنش های شیمیایی در نیمه دوم قرن هجده، ارایه مفهوم امروزی کاتالیز و همچنین، معرفی اولین فعالیت آنزیمی در دهه سوم قرن نوزدهم جامه عمل پوشید. در ادامه، اقدام در جهت استانداردسازی بین المللی آنزیم ها تا زمان بنیانگذاری اتحادیه بین المللی بیوشیمی (IUB) که از دهه پایانی قرن بیستم به اتحادیه بین المللی بیوشیمی و زیست شناسی مولکولی (IUBMB) تغییر نام داد، در ابتدای نیمه دوم قرن بیستم معطل ماند. تا اینکه در ابتدای دهه ششم قرن مزبور، IUB با سازمان دهی و تشکیل کمیسیون آنزیم (EC) در ابتدا با مشورتو در ادامه با همکاری IUPAC، شروع به انتشار گزارش های دسته بندی و نامگذاری آنزیم ها بر اساس نوع واکنش نمود. نتیجه اقدام مزبور انتشار 6 گزارش و 13 الحاقیه نامگذاری و دسته بندی آنزیم ها تا پایان قرن بیستم بود. بر این اساس آنزیم ها در 6 دسته، نامگذاری و دسته بندی شدند. تا اینکه، بعد از 70 سال از زمان تلاش بین المللی و سازمان یافته برای نامگذاری آنزیم ها و نیز 60 سال بعد از انتشار اولین گزارش کمیسیون آنزیمی، گروهی از آنزیم ها در دسته هفتم (EC 7) نامگذاری و دسته بندی شدند. در مقاله حاضر ضمن اطلاع رسانی در مورد اضافه شدن دسته هفتم به 6 دسته آنزیم ها توسط کارگروه نامگذاری آنزیم از اتحادیه بین المللی بیوشیمی و زیست شناسی مولکولی (EN-IUBMB)و کمیسیون مشترک نامگذاری بیوشیمیایی اتحادیه بین المللی بیوشیمی و زیست شناسی مولکولیو اتحادیه بین المللی شیمی محض و کاربردی (JCBN)، سرگذشت نامگذاری آنزیم ها از ابتدا-تاکنون مرور می شود.